
09-06-2026
Wilma Licht
Ik vind het best spannend om met jongeren samen te werken omdat ik zo ver van de belevingswereld van deze jonge mensen sta. En daarbij kan ik best wel ongeduldig zijn, wat vaak niet handig is bij jongeren.
Dus toen ik werd gevraagd om een muzikaal theaterstuk over 80 jaar vrijheid te regisseren, zei ik volmondig ja tegen het stuk, maar uitte ik gelijk mijn twijfels of ik wel de juiste persoon was om jongeren te regisseren.
Met het vertrouwen en de steun van @RelProducties (Danielle en Paul) ben ik aan de slag gegaan.
We zijn nu bijna aan het eind van de repetitietijd, en wat heb ik me vergist! Wat geniet ik van deze groep mensen, om met ze te werken en met ze in gesprek te gaan. Keer op keer word ik verrast door scherpe vragen en hun blik op de wereld, hun kijk op vrijheid. We laten onze gesprekken leiden door het script dat over vrijheid gaat. Vrijheid dat verder gaat over oorlog of vrede.
We stellen elkaar vragen:
Zijn we vrij om alles te kunnen zeggen?
Zijn we vrij om helemaal onszelf te kunnen zijn?
Gisteren stond ik met trots mee te luisteren naar een interview met een aantal van deze kanjers. Ze kunnen zo mooi verwoorden wat vrijheid voor hen betekent en hoe ze de wereld van nu vergelijken met toen, 80 jaar geleden. “We moeten blijven herdenken om het door te geven.”
Hier staat een trotse regisseur die niet kan wachten om dit prachtige theaterstuk ‘Geen weg terug’ aan iedereen te kunnen laten zien.
Ik zou het geweldig vinden als ik ook jou daar mag ontmoeten!